Lokaal verhaal

Wie is Radj Ramcharan?
Ik ben Radj Ramcharan, 54 jaar, gelukkig getrouwd met Asha en samen hebben wij een lieve dochter Devina van 23 jaar. Ik kom uit een gezin van zes kinderen, twee broers en drie zussen. Tot mijn 17de heb ik in Suriname gewoond en voor de studie vertrok ik naar Nederland. Ik studeerde Politicologie, aan de universiteit van Amsterdam en heb een postdoctorale managementopleiding afgerond bij De Baak/VNO. Heel vaak krijg ik de vraag voorgelegd wat ik zou doen als ik een keuze moest maken tussen Suriname en Nederland. Mijn antwoord is daarop is dan dat ik Suriname zie als mijn moederland, ik ben daar geboren / getogen en Nederland als mijn vaderland, en ben nu een redelijk aantal jaren met plezier hier. In Nederland heb ik de mogelijkheid gehad om mij te ontplooien en heb heel veel kansen gehad. Die kansen heb ik met beide handen aangepakt. En ondersteund door velen, waar ik zeer dankbaar voor bent. Dus een keuze is onmogelijk, je kiest niet tussen je vader en je moeder, je kiest niet tussen Nederland en Suriname – op beiden ben je zeer gesteld en trots. Verder hou ik van het leven, heb veel vrienden, een netwerk waar ik veel in investeer en veel uit terugkrijg.

Wat doe je in het dagelijks leven?
Per 1 april ben ik gaan werken voor de Buurtteams in Utrecht, ik ben projectcoördinator voor ouderen. Met collega’s zorg ik voor zichtbaarheid van de 18 Buurtteams. Samen met collega’s en andere partners heb ik de taak om sociale netwerken voor ouderen in de wijken op te zetten. Verder het aanbod in kaart te brengen met betrekking tot de contacten van ouderen met huisartsen en de wijkverpleging. En een derde belangrijke taak dat ouderen uit de migrantengroepen goed bereikt worden. Een mooie uitdagende baan. Maar omdat de gemeente de Buurtteams financiert was het zuiver om mijn taak als fractievolger bij CDA Utrecht op te geven. Maar ik ben en blijf CDA’er en zal mij vooral inzetten in de campagnes en contacten met de samenleving.

Daarnaast ben je ook actief in de Utrechtse samenleving. Wat doe je zoal?
Ik ben actief in Buurtcentrum Oase, sedert 1989 heb ik met het bestuur van de stichting ASHA en project Huiswerkbegeleiding voor kinderen opgezet. Nog steeds loopt dat, een bijzonder project, ruim 40 kinderen komen daar hun huiswerk maken, op de computer werken en krijgen van vrijwilligers/afgestudeerden begeleiding in begrijpend lezen en advies in beroepskeuze. Zeer belangrijk, want deze kinderen missen de informatie en goede voorbeelden in hun eigen omgeving.

Veel allochtone jongeren komen de laatste jaren niet aan een stageplaats, ik heb jaarlijks 20 tot 30 stagiaires die ik inzet op de diverse projecten. Ik zorg dat zij hier sterk uit komen en niet de rug keren naar de samenleving. Ik ben trots op onze CDA fractie, ze hebben net voor de zomer een motie ingediend voor extra aandacht voor stage en begeleiding.

In 1992 heb ik een ontmoetingsproject voor de Hindoestaanse ouderen opgezet. Iedere donderdag komen ruim 80 ouderen bij elkaar voor gezelligheid, informatie en samenzijn. Ik koppel ze aan alle organisaties die themagewijs langskomen of bezocht worden. Doel is deze ouderen te empoweren, sterk te maken en te zorgen dat zij langer en gezond thuis kunnen blijven wonen.

Ik participeer in een gemeente initiatief “Utrecht zijn we Samen”, hierin streven wij de radicalisering van jongeren aan te pakken. Ik trek de werkgroep Werk, waarin wij met aantal andere partners kansarme jongeren in contact te brengen met instellingen en werkgevers op zodanige wijze, dat de kansen op de arbeidsmarkt voor deze jongeren werd vergroot. Verder heb ik op eigen initiatief het project “Jouw angst is mijn angst” in Utrecht opgezet. Dit waren wijk- en stedelijke bijeenkomsten in de vorm van dialogen. In het kader van toenemende radicalisering onder jongeren en opvoedingsproblemen thuis heb ik dit opgezet met diverse Utrechtse maatschappelijke organisaties, ouders, jongeren, onderwijsinstellingen, de Politie en de gemeente Utrecht. Mooie zichtbare resultaten hebben wij hiermee bereikt.

Verder heb ik zitting in een aantal Utrechtse initiatieven en organisaties als adviseur, vrijwilliger en trainer o.a. Cosbo stad Utrecht (Cultuur sensitieve zorg), Integratiediner Asito (Elkaar leren kennen), Bondgenoten Politie Utrecht (Veiligheid en verbondenheid) en het Utrechts Platform Religie en Levensbeschouwing (Dialoog tussen Religies)

Door te luisteren naar ideeën van anderen, mensen elkaar te laten ontmoeten, ben ik in staat nieuwe wegen te laten zien en aan te sturen op gedragen oplossingen. Dit alles heeft mij onlangs een koninklijke onderscheiding opgeleverd. Afgelopen 26 april 2016 werd ik door de burgemeester verrast, ik werd benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

En dan heb je ook nog eens veel gedaan voor het CDA Utrecht, toch?
Na de gemeenteraadsverkiezingen in Utrecht ben ik de fractie gaan ondersteunen. Eerst in de commissie Welzijn/Samenleving en daarna vooral in de netwerken van organisaties die met en voor de ouderen werken. M’n jongeren spoor ik aan zich te interesseren voor politiek, heb dan aantallen meegenomen naar onze Stadhuis en laten zien hoe belangrijk politiek is. Jongeren gaan niet stemmen, omdat zij de partijprogramma’s niet lezen, maar ook de mensen in de Raad niet kennen. Men stemt graag op iemand die ze hebben leren kennen, maar dat geldt ook voor andere kiezers.

Kom je naast je werk en vrijwilligerstaken nog toe aan hobby’s?
Naast alle drukke werkzaamheden heb ik toch nog aantal hobby’s. Ik hou van dansen, op feesten waar er gezellig muziek is ben ik vaak op de dansvloer te vinden. En ik hou van lekker eten en ook van koken. In de weekend kook ik dan graag. Ook als de familie en vrienden langskomen doe ik mijn uiterste best om iets lekkers klaar te maken. Mijn vrouw vraag ik dan altijd om advies, maar kook dan vervolgens weer te veel, zodat ik een paar dagen van kan genieten ;).