Fractievoorzitter Eiko Smid maakt zich zorgen over de uitlatingen van wethouder Everhardt in het Stadsblad. De wethouder noemt het project met gratis heroïneverstrekking een succes, maar onderbouwt dit niet. Het CDA vraagt zich daarom af hoe de wethouder tot zijn conclusie komt.
Smid trekt bovendien in twijfel of de berichtgeving op dit moment verstandig is: in het kader van de bezuinigingen zal ook naar dit soort projecten gekeken worden – om nu de relatieve rust rond deze voorziening te verstoren door in de media conclusies te trekken was niet de keuze van het CDA geweest.
Dat brengt de CDA-fractie tot de volgende vragen:
- De wethouder spreekt namens het college over een “succes”. Het college meet dat kennelijk ergens aan af. Hetzij kwalitatief, hetzij kwantitatief. Of beide. Wat zijn de criteria?
- Ligt aan deze bestuurlijke uitspraken een concrete, specifieke rapportage ten grondslag? Zo, ja welke? En binnen welk concreet en actueel beoordelingskader kijkt u dan naar de resultaten.
- En in het kader van komende bezuinigingsrondes en scherper kijken naar kosten en baten van beleid: hoeveel geld heeft het de gemeente (en haar inwoners) gekost en hoeveel is het maatschappelijk rendement van de drugsverstrekking op de Kaatstraat, ook in verhouding met de aanpak in een aantal andere vergelijkbare Nederlandse steden?
- Wat is voor het college de ratio achter deze uitspraken in de media. Wij denken dat het doen van ongefundeerde uitspraken de relatieve rust onder de omwonenden rond dergelijke “moeilijke voorzieningen” eerder verstoort dan versterkt, hoe ziet u zelf de maatschappelijke impact van uw woorden? Of wil het college via de media coute que coute van Utrecht een voorbeeldstad qua drugsaanpak worden?